| Antonio Raggi, "Chrystus i Maria Magdalena", z wolnych zasobów Wikipedii, ze strony:http://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Raggi_Antonio.jpg |
na Golgoty szczycie
gdzie młotem głucho
rozdzierano ciszę
rzucam
w Ramiona Twe
zbolałych ludzi
co płacz jak kamień
noszą w swojej duszy
Proszę za matki
z krwawą raną
w sercu
co nie zdołały
ocalić Dzidziusia
gdy świat nawałą
stanął przeciw wrogą
i nie pozwolił
Maleństwem
się wzruszać
Ojców nielicznych
co ciała wołanie
miewają większe
niż porywy duszy
a potem krzyczą
odrzucając prawdę
że ciało małe
jest cząstką
z nich samych
Za takie sale
gdzie dłonie
bez czucia
gdzie niemym
krzykiem
przerażone
ściany
Proszę za serca
co nie chcą usłyszeć
łkania rozpaczy
Panie
Twe gwoździe
korona cierniowa
szyderstwa tłumu
i razy okrutne
ocalą wszystkich
i uleczą dusze
Agnieszka Przybylska, 29 czerwca 2013 AD
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz