Otulenia

Otul
nas
ciszą
zieloną
i wonną

deszczem
wiosennym
i zorzą
wieczorną

Nasyć
zielenią
jak morze
bezdenne
poprzetykaną
słowikiem
na drzewie

Nakarm
błękitem
i wiatru
poszumem
napój
kryształem
górskiego
strumyka

I weź
jak dziecko
co płacze
bezradne
i nieś
do Siebie
wśród
łąki błękitnej

Agnieszka Przybylska, 26 kwietnia 2014 AD